تو به این قوم دغل وقت دعا شک داری؟به خدایی که ندارند به خدا (بخدا) شک دارمقلب چرکین و به ظاهر صفت بنده پاکروبهانند و به مقیاس ریا شک دارمچون ددانند به دندان غرایز بدرندبه همه مستند راز بقا شک دارمخشت هر مرثیه در ذات بشر کج بودهبه کج احوالی هر ملک وبنا شک دارمهر خطا آمد از این قوم مبرایی گشتبه نوشتاری مفهوم خطا شک دارمورد ما هیچ شب و روز به جایی نرسیدبه ولاالضال و ولاالداااال صدا شک دارم.(✍نادراحدزاده)

فال حافظ زدم و شکر به آن عاقبتم

دایما مست تو اما به ابد دربه درم

دل به دامان کمندت سرم از فکر تو خوش

مستی ات گفته چه حیف است که از سر بپرم

عارف آن است نگوید به درمان وبلا

((پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم))

نفس میکده عشق زیانش سود است

من به این عالم دلدادگی ام مفتخرم.

(✍:نادر احدزاده)

به یک نگاه ندیدم نگاهی از او را
به خوابم آمد و دل را به عشق راهی کرد

غلام معرفتش گشتم وبه خود غرید
ز کسر شان دلم ادعای شاهی کرد

به روز اول ماه قشنگ اشاره نمود
به زاد روز خودش اکتفای واهی کرد

تهی مرام نبوده است زمانه بد تا کرد
به امر_ عرض مرا خط به خط سیاهی کرد

نشسته بود به قلبم به احترام ادب
بلند شد زمن و(( عشق)) عذرخواهی کرد.

((✍نادر احدزاده))

مرا میخواهی
مرا دوست داری
اما جبر زمان
دستهایت را برای آغوش من می بندد
تورا میخوام
تورا دوست دارم
از هر جبری میگذرم برای آغوشت
اما
دستهای تو باز نمیشوند
در خود یخ میزنم
در خود میمیرم
در یخبندان جبر تو
از دل من
جوانه ای به نام تو
چشم به جهان می گشاید
جهان هم رنگ چشمانت سبز میشود
تو شاد میگردی
ومردن من بهانه خوشحالی ات میشود.

(نادراحدزاده)